Leros

    Leros z poszarpaną linią brzegową o kilku zatokach, z lotu przypomina rozsypaną dziewczęcą układankę. Na brzegu najgłębszej zatoki, nad którą leży Lakki (obecnie główna przystań promowa), w 1923 r. Włosi założyli bazę wojskową. To właśnie stąd wypłynął okręt podwodny, który 15 sierpnia 1940 r. storpedował w porcie Tinos grecki pancernik "Elli".




    Dzisiejsze Lakki wygląda nieco dziwacznie ze swoją zabudową w stylu art deco, której monumentalizm niezbyt przystaje do niewielkiej liczby mieszkańców. Kolonialne budynki u żyteczności publicznej odnowiono dopiero w 2001 r., a place i szerokie bulwary świecą pustkami. Promy przypływają i odpływaja na ogół po zmierzchu, kiedy to jaskrawe światła maskują na każdym kroku widoczna bylejakość. Ponurą atmosferę potęguje mających złą sławę szpitali dla niepełnosprawnych dzieci i umysłowo chorych dorosłych. Ujawnienie w latach 80. prawdy o panujących w nich skandalicznych warunkach wywołało powszechne oburzenie. Turyści na ogół omijają wyspę.




    Reszta Leros wygląda nieco ciekawiej, zwłaszcza port rybacki Pandeli z nadbrzeżnymi tawernami. Tuż nad nim rozłożyły się się na wzgórzu zabudowania Platanos, stolicy wyspy, gdzie w dobrym stanie zachował się zamek joanitów oraz cerkiew Panagia tou Kastrou. Bardziej na południu leży Vromolithos z najlepszą plażą na wyspie, łatwo dostępną i zamkniętą dla samochodów. Leros zasadniczo nie słynie z ładnych piaszczystych plaż, a do większości z nich dostępu bronią ostre rafy. Poza Pandeli godne polecenia tawerny można również znaleść w Agia Marina, skąd kursują wodoloty.




    Alinda, nad tą samą zatoką, ale 3 km bardziej na północ, to najstarsza miejscowość wypoczynkowa na wyspie, z długą plażą ciągnącą się wzdłuż drogi oraz cmentarzem alianckich żołnierzy, którzy polegli w bitwie pod Leros w listopadzie 1943 r., kiedy to Niemcy zmasakrowali słabo uzbrojonych brytyjskich komandosów.




    W starożytności wyspa była poświęcona Artemidzie, czego dowodem miały być szczątki rzekomej świątyni bogini, usytuowanej na wzgórzu obok pasa startowego lotniska. Obecnie uznaje się je raczej za pozostałości starozytnej twierdzy. Ślady po kulcie bogini zachowały się natomiast w nazwie miejscowości Partheni (parthenos po grecku "dziewica", jak często określano Artemidę) po drugiej stronie lotniska. Za czasów junty półkowników mieścił sie tam obóz koncentracyjny, a obecnie równie ponura baza wosjkowa. Jedyną atrakcję tej okolicy stanowi jedna z najlepszych plaż na wyspie, Blefoutis, z ponurą tawerną.




    Na pozostałe zatoki raczej szkoda czasu. Położona na zachodzie Gourna to długa piaszczysta plaża, łagodnie opadająca do morza, ale jednocześnie bardzo odsłonięta, sąsiadująca z gruzowiskiem i pozbawiona jakiejkolwiek infrastruktury. Kiepska jest też plaża w Ksirokambos na południu. Do obu tych miejsc pływają w sezonie kaiki z Mirties na Kalimnos.

Źródło: Przewodnik Podróże marzeń "Wyspy Greckie" GW