Tilos

    Na spokojnej Tilos turyści zaczeli pojawiać się dopiero pod koniec lat 80. Żyje tu kilka tysięcy kóz i tylko ok. 500 ludzi (w zimie 80). Wapienne wyżyny są wprawdzie nagie, ale na nizinach pobliski wulkan Nissiros osadził żyzną glebę wulkaniczną. Dzięki temu oraz wodom gruntowym kwitnie rolnictwo. Do lat 70. wyspa była spichlerzem Dodekanezu, a łany pszenicy ciągnęły się się od morza do morza.




    Nad główną miejscowością Tilos Megalo Chorio w głębi ladu, góruje wenecka twierdza. Jej antycznabrama oraz kamienie, z których ją wzniesiono pochodzą ze starożytnego akropolu. Po południowej stronie widać równinę z sadami sięgającą plaży Eristos, pokrytej czerwonym piaskiem i najlepszej na Tilos. W przystani i największym kurorcie - Livadia - jest długa kamienista plaża, obok której w alarmującym tempie powstają nowe budynki. Funkcjonuje tu kilka dobrych tawern, ze 20 hoteli i nawet coś na kształt życia nocnego. Na większość dobrych plaż można dojść lub dojechać skuterem, dlatego łodzie pływają tylko wtedy, gdy zbierze się dość chętnych. Najbliżej położone są Lethra, Stavros i Tholos; po drodze mija się zamek joanitów zwany Agriosikia (jeden z siedmiu na wyspie). Tuż na zachód od Livadii przycupnęła wioska Mikro Chorio, opuszczona w latach 50. XX w., z kolejnym zamkiem oraz barem czynnym do późnej nocy.




    Na plaży Agios Andonios fale obmywają skamieniałe szczątki trzech żeglaży, których zaskoczyła erupcja Nissirosa. Droga kończy się przy XV-wiecznym klasztorze Agios Pandelimnon, ukrytym w wąwozie ze źródłem. Od 1999 r. mieszka tu rodzina opiekująca się monastyrem, która chętnie udostępnia go turyston, o ile zjawią się o rozsądnej porze. W cerkwi zachowało się kilka malowideł ściennych i piękna marmurowa posadzka. Przez trzy dni od 25 lipca odbywają się tu huczne tańce na czele ze słynnym "tańcem kielicha". Niemal równie ważne jest święto obchodzone 23 sierpnia w klasztorze Panagia Politissa pod Livadią, na które już dzień wcześniej przypływają z Rodos specjalne łodzie.

Źródło: Przewodnik Podróże marzeń "Wyspy Greckie" GW